Niedoczynność Tarczycy, a Dieta

Tarczyca, choć jest narządem niewielkich rozmiarów odgrywa znacząca rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu. W okresie dojrzewania wydzielane przez nią hormony odpowiadają za jego prawidłowy wzrost, z kolei u osób dorosłych reguluje tempo przemiany materii oraz funkcjonowanie układów m. in. nerwowego i krwionośnego.

tarczyca

Co z tą tarczycą?

Coraz częściej słyszymy, że ktoś z naszego otocznia leczy się „na tarczycę”. Częściej chorują kobiety. Utrzymujące się przez dłuższy czas uczucie zmęczenia, ospałość, brak energii, apetytu z jednoczesnym wzrostem masy ciała, towarzyszące uczucie zimna, przewlekłe wzdęcia i zaparcia, wypadające i słabe włosy, kruche paznokcie, sucha skóra, uczucie „puchnięcia” to najczęściej opisywane problemy pacjentów borykających się z niedoczynnością tarczycy. Przyczyną może być m. in. niedobór jodu w diecie, częściowe lub całkowite wycięcie gruczołu czy choroba Hashimoto. I właśnie o niedoczynności tarczycy dziś kilka słów więcej.

Leczenie niedoczynności tarczycy

Leczenie niedoczynności tarczycy ma głównie charakter farmakologiczny. Jednak jako element wspomagający funkcjonowanie organizmu warto włączyć odpowiednio dobraną dietę - zadbać o właściwą podaż mikro i makroelementów ważnych z punktu widzenia tarczycy. Dobrze zbilansowana dieta może zmniejszyć ryzyko wystąpienia dodatkowych zaburzeń dietozależnych w przebiegu chorób tarczycy. W przypadku niedoczynności należy zwrócić uwagę na podaż między innymi jodu, żelaza, cynku czy selenu. Jod odgrywa ważną rolę w produkcji hormonów: tyroksyny i trijodotyroniny, a można znaleźć go m. in. w rybach morskich, jarmużu czy pomidorach. Selen (łosoś, tuńczyk, kiełki zbożowe, kasza gryczana) z kolei wykazuje działanie przeciwzapalne - szczególnie ważne dla pacjentów z chorobą Hashimoto, czyli przewlekłym immunologicznym zapaleniem tarczycy. Ponadto w diecie nie powinno zabraknąć witaminy A, której dobrym źródłem są żółtka jaj kurzych oraz nabiał, witaminy D odpowiadającej za prawidłową gospodarkę wapnia i fosforu (dobrym źródłem są tłuste ryby, ale też grzyby) oraz witamin z grupy B odpowiedzialnych za metabolizm węglowodanów, tłuszczy i białek. Dieta powinna być bogata także w witaminę C obecną w produktach roślinnych np. natka pietruszki czy czarna porzeczka. Witamina ta jest odpowiedzialna m. in. za udział w powstawaniu tyrozyny – jej niedobór jest powodem niedoczynności.

Dodatkowo komponując swoje posiłki warto zwrócić, uwagę na czasem towarzyszące chorobie nadwrażliwości i nietolerancje pokarmowe oraz choroby współistniejące, dlatego nie ma jednej uniwersalnej diety dla każdego.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w ułożeniu indywidualnego planu żywieniowego pomoże Ci dietetyk kliniczny.